با خودت مهربان باش
وقتی احساسات سخت سراغمان می‌آیند، گاهی خیلی زودتر از دیگران خودمان را قضاوت می‌کنیم.
این تمرین کوتاه کمک می‌کند ببینی آیا می‌توانی بخشی از همان مهربانی و درکی را که برای آدم‌های مهم زندگی‌ات داری، به خودت هم بدهی.
یک لحظه فکر کن
زمانی را به یاد بیاور که یک دوست یا یکی از اعضای خانواده‌ات حال خوبی نداشت و برای کمک سراغ تو آمد.
با او چطور حرف زدی؟ اگر آرامش کردی یا چیزی به او گفتی، یادت بیاور لحن و کلماتت چطور بود.
فکر می‌کنی شنیدن آن حرف‌ها برای او چه حسی داشت؟
حالا به خودت فکر کن
حالا زمانی را به یاد بیاور که خودت ناامید، ناراحت، مضطرب یا تحت فشار بوده‌ای.
در آن لحظه با خودت چه گفتی؟
آیا با خودت همان‌طور حرف زدی که با آن دوست یا عزیزت حرف می‌زدی؟
اگر نه، تفاوتش دقیقاً کجا بود؟
تغییر را امتحان کن
دفعه بعد که از خودت ناراضی یا ناامید شدی، قبل از اینکه به خودت حمله کنی یک سؤال بپرس:
«اگر کسی که دوستش دارم الان جای من بود، با او چطور حرف می‌زدم؟»
بعد همان لحن را برای خودت امتحان کن. نه برای اینکه اشتباهت را انکار کنی؛ برای اینکه بتوانی بدون تحقیر خودت، با واقعیت روبه‌رو شوی و قدم بعدی را انتخاب کنی.