احساست را بپذیر
وقتی ناراحت، مضطرب یا عصبانی هستیم، طبیعی است که بخواهیم هرچه زودتر حالمان بهتر شود.
اما گاهی قبل از اینکه بخواهیم احساسمان را تغییر بدهیم، لازم است اول آن را بشناسیم.
این تمرین کوتاه کمک می‌کند احساست را ببینی، بدون اینکه لازم باشد فوراً از آن خلاص شوی.
اول اسمش را پیدا کن
به موقعیتی فکر کن که اخیراً در آن واقعاً ناراحت، تحت فشار یا به‌هم‌ریخته بودی.
حالا از خودت بپرس:
«آن لحظه دقیقاً چه احساسی داشتم؟»
خشم؟ ترس؟ غم؟ دلخوری؟ ناامیدی؟ یا احساسی که هنوز اسم دقیقی برایش پیدا نکرده‌ای؟
احساست، تمامِ تو نیست
وقتی اسم احساس را پیدا کردی، این جمله را در دلت یا با صدای بلند کامل کن:
«من داشتم احساسِ .......... را تجربه می‌کردم و بودنِ این احساس قابل‌قبول است.»
«.......... چیزی بود که آن لحظه احساس می‌کردم؛ نه تمامِ چیزی که من هستم.»
دفعه بعد، قبل از فرارکردن مکث کن
دفعه بعد که یک احساس سخت سراغت آمد، فقط متوجه شو چه اتفاقی می‌افتد:
آیا فوراً می‌خواهی حواست را پرت کنی، سرکوبش کنی یا کاری کنی که دیگر حسش نکنی؟
یک بار امتحان کن فقط بگویی:
«این احساس الان اینجاست؛ اما قرار نیست برای همیشه بماند.»
تمام شد